Reis mee naar de achtste eeuw en ontdek het avontuurlijke leven van een Engelse prinses die uitgroeide tot de spirituele beschermvrouwe van Antwerpen-Zuid.
Walburga wordt rond het jaar 710 geboren in het Engelse koninkrijk Wessex, waarschijnlijk als dochter van koning Richard. Al op tienjarige leeftijd verkiest ze de stilte boven de rijkdom van het hof en treedt ze in bij het benedictinessenklooster van Wimborne. Daar ruilt ze definitief haar koninklijke kroon in voor de kloostersluier en een leven in dienst van God.
In 748 volgt ze de roep van haar oom, de heilige Bonifatius, om missiewerk te gaan doen in Duitsland. De oversteek per schip wordt echter geteisterd door een allesverwoestende storm. Terwijl de bemanning in de greep is van pure doodsangst, blijft Walburga vastberaden bidden op het dek, waarna de zee wonderbaarlijk kalmeert. De legende vertelt dat haar schip als eerste aanmeerde in Antwerpen, waar ze verbleef in een kleine kluis in de oude burcht — precies de plek waar eeuwen later de eerste Sint-Walburgiskerk zou verrijzen.
In het Duitse Beieren groeit ze uit tot abdis van een aanzienlijk klooster. Ze verricht er verschillende wonderen: zo redt ze een kind van de hongerdood met drie korenaren en brengt ze een dolle hond tot rust. Tot op de dag van vandaag stroomt er in de wintermaanden een geneeskrachtige, welriekende 'Walburgisolie' uit de rotsen onder haar reliekschrijn in Eichstätt. Daarom zie je haar op kunstwerken vaak afgebeeld met een oliekruikje, een abdisstaf en de Benedictijnse leefregels in haar hand.
"De ontmoeting tussen twee sterke vrouwen in een mannenwereld."
Gebruik de onderstaande balk om horizontaal door de eeuwen heen te reizen. Klik op een foto om deze te vergroten.
Eerste kapel gebouwd binnen de burcht aan de Schelde.
Kapel verwoest door invallen van de Noormannen.
Eerste versterkte burcht op de site van Het Steen.
Keizer Otto I laat een nieuwe burcht en kerk bouwen.
Uitbouw van burcht tot grafelijk machtscentrum.
Ontstaan van nieuwe parochies buiten de burcht.
Walburgis wordt volwaardige parochiekerk.
Antwerpse Gouden Eeuw: grote handel en groei.
Grote kerksuitbreiding door De Waghemakere.
Val van Antwerpen en herovering door Farnese.
Rubens schildert De Kruisoprichting voor de kerk.
Gheringh schildert het interieur van Walburgis.
De oude Sint‑Walburgiskerk wordt gesloopt.
Afschaffing Scheldetol; Antwerpen herleeft.
Oprichting van de nieuwe parochie op het Zuid.
Noodkerk in de Volkstraat gebouwd.
Flor Van Reeth ontwerpt modernistische kerk.
Voltooiing van de huidige kerk.
Kerk beschermd als monument.
Bruisende en diverse parochiegemeenschap.
Heeft u thuis nog een oud fotoalbum met beelden van de kerk, het koor, het parochieleven of de buurt? Of wilt u een bijzondere herinnering delen? Help ons ons archief aan te vullen!
Ontdek het verhaal achter dit unieke modernistische meesterwerk. Klik op een foto om deze te vergroten.
In het Antwerpse kerkenlandschap neemt de art-decokerk van Sint-Walburgis een zeer aparte plaats in. Gebouwd in het interbellum, breekt deze kerk resoluut met de traditionele neogotische stijlen van de voorbije decennia. Pastoor Maurice van Hoeck wilde een gebouw dat 'verbonden moest zijn met de levende parochiegemeenschap'.
Het ideaal is afkomstig van 'De Pelgrim', een progressieve Vlaams-katholieke kunstkring die streefde naar een monumentale eenheidskunst. Architect Flor Van Reeth vond hier zijn inspiratie. Niet het imposante gebouw op zich staat centraal, maar de 'gewijde ruimte' en het innerlijk beleven van de liturgie door de gelovige. Het resultaat is een prachtig 'Gesamtkunstwerk' waarin architectuur, licht en kunst volledig in dienst staan van de cultus.
Ontwerptekening van de gewijde ruimte
De kunstenaars van De Pelgrim
De monumentale gevels van de kerk zijn strak en sober opgetrokken in een karakteristieke warme gele baksteen. Uniek is dat de klokkentoren met zijn hoogte van nog geen 20 meter nauwelijks opvalt in het stedelijk landschap; het volume verzinkt volledig in de gevelpartij van de Volkstraat.
De voorgevel vormt één gesloten geheel, enkel onderbroken door drie identieke dubbele houten deuren. De verticaliteit wordt krachtig benadrukt door een enorm kruis dat van de grond tot aan de top van de toren reikt (18,4 meter). Rechtsboven prijkt een opvallend art-deco bas-reliëf van Simon Goossens: een monumentale knielende engel met een lelie.
De strakke voorgevel met het monumentale kruis
Het indrukwekkende reliëf van de knielende engel
Gestileerde biddende engel op de deuromlijsting
Bij het binnentreden overweldigt het ruimtelijke effect van deze kruisvormige driebeukige zaalkerk. Om elk obstakel tussen de gelovige en de liturgie weg te nemen, zijn pilaren volledig weggelaten. Het brede middenschip is overkluisd met een vlak cassettenplafond.
Het diepe, halfronde hoogkoor vormt het liturgisch centrum. Via een pseudokooromgang en een goudkleurig raster in de koepel valt een diffuus, zenitaal licht naar binnen, wat een mysterieuse 'krans van licht' rond het hoofdaltaar creëert.
Het altaar en de trappenpartij in het koor
Het zeskantige tent-tabernakel van Rie Haan
Het monumentale orgelfront uit 1958 op het doksaal
De glasramen vormen de absolute ziel van de ruimte. Glasartiest Eugeen Yoors ontwerpt een cyclus met streng gestileerde, zwevende figuren in diepe tinten kobaltblauw, warm oker en gloeiend rood. Het spectaculaire drieluik 'Ster der Zee' (noordzijde) toont Maria die rotsvast boven de golven uitrijst.
Het meesterlijke 'Ster der Zee' raam van Yoors
Kruiswegstatie 6: Jezus ontmoet Veronica
Een van de 14 Byzantijns ogende oranten
Het gestileerde Heilig Hartbeeld van Felix Jacques
De Sint‑Walburgiskerk is niet alleen een plek voor concerten en muziek, maar ook een levendige geloofsgemeenschap. Veel van de muziek die hier klinkt, vindt haar oorsprong in de liturgische traditie. Hoewel de deelname aan de liturgie de afgelopen jaren is afgenomen, blijft de kerk zich met overtuiging inzetten voor verzorgde en betekenisvolle vieringen.
Tijdens de Goede Week verwelkomt de kerk pelgrims en bezoekers die op zoek zijn naar bezinning, kracht en verdieping. Met Pasen vieren wij de verrijzenis: een feest van licht en leven.
Ook op een gewone zondag is de Sint‑Walburgiskerk een plaats van ontmoeting, gebed en schoonheid. Iedereen is van harte welkom om de eucharistieviering bij te wonen, elke zondag om 10.00 uur.
Maak hier kennis met het team en de gezichten achter de Sint-Walburgisgemeenschap:
Deze leden staan in voor het formele en financiële beheer van de parochie:
Leden die de liturgische vieringen voorbereiden en ondersteunen:
Onze parochie heeft momenteel geen vaste pastoor, maar deze priesters vullen deze rol regelmatig in:
